انسان در تکاپوی انسان شدن

هنگاميکه در خود فرو خفتن را احساس ميکنی

وفرياد زنان در باتلاق زندگی خوابيدن را می چشی

چشم ها جز سياهی رنگی را نمی شناسد

وقلبها برای تپش جز سنگ بودن صدايی ندارد

راست بودن وصداقت جز خلاف خود ميوه ندارد

وای زندگی در اين تلا لو زلال بودن را غريبه می شمارد

واما ماه پر برکت روزه شهر عشق برای دلها ومنتظر برای توبه کنندگان ....

ماهی که آفريدگارمان درهای لطف و بخشش را بسوی ما گسيل ميدارد وپوييدن عشق بشترين لذتها را برای ما دارد  ودلتنگ شدن  ...بيشترين لذت حس طراوتش

را چون شميم بر گونه ما بسان  سيلی می نوايد

خدايا زيباييهای  نعماتت در اين  ما ه بر ما دو چندان رخ نمايی می کند

شکر و هزاران  شکر که اينچنين بر بندگان گنهکاری چو من عشق وعنايت هايی قسمت می کنی که با ياد آنها شرمنده عنايت بی نهايتت شده و از وجود روح چشمان خطا کار شروع به باريدن می  نمايد

ای خدای بی همتای خودم   به خودت قسم هر چقدر شکرگزار لطف تو باشم هنوز  اندر خم يک کوچه ام

دراين دنيا پناهم تويی يو ..

خداوندا مرا در اين ماه مبارک رمضان مهيا کن برای يک عمر نفس کشيدن زلال ونگاه کردن پاک و تپش قلب برای بی پناهان و بی گناهان و منتظران...واميدوار تر به ذات حق و ...

/ 2 نظر / 9 بازدید
الهه بانو

ااااااااااااااااااااااااااااااامين!... التماس دعا

رويا

سلام واقعا نوشته ات مرا تحت تاثير قرار داد كه مي شود امروزه هم بدين شكل عاشق معبود بود خوش به حالت تو رو خودا ما رو هم دعا كن ......